وقتی دیوار خانه شما «نفس» میکشد!
قرنهاست که ما ساختمانها را از مواد “مرده” میسازیم: سنگ، آجر، بتن و فولاد. وقتی این مواد ترک میخورند، میمیرند و باید تعمیرشان کنیم.
اما چه میشد اگر ساختمان ما مثل پوست انسان، “زنده” بود؟ اگر وقتی ترک میخورد، خودش را درمان میکرد و حتی با گذشت زمان قویتر میشد؟
این ایده دیگر تخیل نیست. در فوریه ۲۰۲۶، دانشمندان در زوریخ سوئیس مادهای را معرفی کردند که قواعد بازی را عوض کرده است.
پروژه «پیکوپلانکتونیکس»: مصالحی که CO2 میخورد
به گزارش وبسایت علمی The Daily Galaxy، محققان دانشگاه معتبر ETH Zurich موفق به ساخت نوع جدیدی از مصالح ساختمانی شدهاند که از ترکیب “هیدروژل” و “سیانوباکتریهای زنده” ساخته شده است.
برخلاف بتن که تولیدش باعث انتشار دیاکسید کربن میشود، این ماده دقیقاً برعکس عمل میکند:
این باکتریها دقیقاً مثل گیاهان فتوسنتز میکنند؛ یعنی نور خورشید و CO2 موجود در هوا را میگیرند و آن را تبدیل به “کربنات کلسیم” (سنگ آهک) میکنند.
نتیجه؟ دیواری که نه تنها هوا را تصفیه میکند، بلکه با گذشت زمان “سنگسازی” کرده و محکمتر میشود!
آیا این آینده نمای ساختمانهاست؟
شاید فکر کنید این تکنولوژی فقط به درد آزمایشگاه میخورد، اما برای معماران پیشرو و سازندگان ساختمانهای لوکس این یک فرصت طلایی است:
۱. نمای سبز واقعی (بدون دردسر آبیاری)
حتماً دیوارهای سبز را دیدهاید که پر از گلدان هستند و نگهداریشان کابوس است. این تکنولوژی جدید، خودِ دیوار را تبدیل به گیاه میکند.
این پنلهای پرینت سه بعدی شده، نیازی به خاک و سیستم آبیاری پیچیده ندارند. آنها رطوبت هوا را جذب میکنند و با رنگ سبز طبیعی خود، هم زیبایی بصری دارند و هم اکسیژن خالص تولید میکنند.
۲. خود-ترمیمی واقعی
اگر یک ترک روی این پنلها ایجاد شود، باکتریهای درون آن در معرض هوا قرار میگیرند، فعال میشوند و شروع به تولید سنگ آهک میکنند. بعد از چند روز، ترک به طور طبیعی “جوش” میخورد.
این یعنی هزینههای نگهداری و رنگآمیزی نما در درازمدت به شدت کاهش مییابد.
۳. استاندارد جدید در «ساختمانهای پایدار»
در دنیای امروز، گواهینامههایی مثل LEED و BREEAM ارزش ملک را بالا میبرند. استفاده از مصالحی که “کربنمنفی” هستند، بالاترین امتیاز ممکن را به پروژه میدهد.
برای انبوهسازانی که میخواهند پروژه خود را به عنوان “لوکسترین و سبزترین ساختمان شهر” برندینگ کنند، این تکنولوژی یک ابزار بازاریابی بینظیر است.
جمعبندی
شاید هنوز نتوانیم اسکلت یک برج ۲۰ طبقه را با این مواد بسازیم، اما برای نماها، پارتیشنهای داخلی و المانهای دکوراتیو، “معماری زنده” همین الان متولد شده است.
ما در آکادمی جابسایتمستر معتقدیم آینده ساختمانسازی، تلفیقی از “تکنولوژی دیجیتال” و “بیولوژی” خواهد بود.
منابع:
- خبر اصلی: The Daily Galaxy و تیم تحقیقاتی ETH Zurich
- گردآوری و تحلیل: آکادمی جابسایتمستر
نظرات کاربران