پایان دوران کلنگ و پیکور؟
هر مدیر پروژهای که تجربه بازسازی (Renovation) یا مقاومسازی داشته باشد، میداند که «ترمیم بتن» یکی از پرچالشترین و البته منفورترین مراحل کارگاهی است. جدای از خطرات سلامتی برای کارگران—مثل تنفس گرد و غبار سیلیس و آسیبهای ناشی از لرزش مداوم پیکور—همیشه یک ترس بزرگ وجود دارد: نکند هنگام تخریب بتن کرمو یا آسیبدیده، کارگر خسته به میلگردهای سالم سازه آسیب بزند؟
خبر خوب اینکه تکنولوژی بالاخره راهی به داخل کارگاههای خاکآلود باز کرده است. یک استارتاپ مونیخی، رباتی ساخته که دقیقاً برای حل این کابوس طراحی شده است.
جذب سرمایه ۴ میلیون یورویی برای رباتهای تخریبگر
به گزارش وبسایتهای خبری حوزه تکنولوژی، استارتاپ Sitegeist (سایتگایست) که از دل دانشگاه فنی مونیخ بیرون آمده، موفق شده برای توسعه رباتهای هوشمند خود ۴ میلیون یورو سرمایه در مرحله Pre-Seed جذب کند.
تمرکز اصلی این تیم، ساخت رباتهایی است که میتوانند عملیات دشوار و تکراری را به صورت خودکار انجام دهند. تکنولوژی اصلی این رباتها بر پایه تخریب آبی است؛ روشی که در آن از فشار آب بسیار بالا برای کندن بتن استفاده میشود.
خانم دکتر «لنا ماری پتزمن»، مدیرعامل این شرکت میگوید:
«زیرساختهای اروپا فرسوده شدهاند و روشهای فعلی ترمیم دستی، هم کند هستند و هم نیروی کار کافی برایشان وجود ندارد. ما رباتهایی ساختیم که میتوانند وارد ساختمانهای قدیمی شوند و این کار را به عهده بگیرند.»
چرا این خبر برای مهندس عمران ایرانی مهم است؟
شاید در نگاه اول بگوییم این تکنولوژی گران است و مخصوص اروپا، اما بیایید از دید فنی و مدیریت ساخت به آن نگاه کنیم. این خبر سه پیام مهم برای آینده صنعت ما دارد:
۱. دقت جراحی در دل بتن
در روشهای سنتی تخریب بتن معیوب (مثلاً در پایههای پل یا سقفهای بتنی)، تشخیص اینکه “چقدر باید بکنیم” با کارگر است. اگر کم برداشته شود، ترمیم بیفایده است؛ اگر زیاد برداشته شود، ظرفیت باربری سازه به خطر میافتد و ریزتَرکها گسترش مییابند.
تکنولوژی Sitegeist انقلابی است چون میتواند با اسکن سطح، دقیقاً مرز بین بتن سالم و ناسالم را تشخیص دهد. این یعنی کاهش مصالح مصرفی برای ترمیم و تضمین کیفیت سازه نهایی. چیزی که در مبحث نهم مقررات ملی ساختمان هم بر کیفیت سطح زیر کار تاکید شده، اما اجرای دستی آن با دقت بالا بسیار دشوار است.
۲. رباتهایی برای محیطهای نامنظم (Unstructured Environments)
بزرگترین چالش رباتیک در عمران این است که کارگاه ساختمانی مثل خط تولید کارخانه، تمیز و منظم نیست. نوآوری اصلی Sitegeist طراحی ماژولار است. این یعنی ربات را میتوان قطعهقطعه کرد، از راهپلههای تنگ یک ساختمان نیمهکاره بالا برد و در طبقه مورد نظر دوباره سرهم کرد. این ویژگی “تطبیقپذیری”، دقیقاً همان حلقه گمشدهای بود که جای خالیاش در پروژههای بازسازی شهری احساس میشد.
۳. آیندهی بازار “مقاومسازی”
با توجه به سن بالای بسیاری از ساختمانهای عمومی و پلها، صنعت ساختمان جهان به آرامی در حال شیفت کردن از “ساختوساز جدید” به سمت “نگهداری و مقاومسازی” است. استفاده از روشهای رباتیک مثل Hydrodemolition، علاوه بر سرعت، ایمنی کارگاه (HSE) را بهشدت افزایش میدهد و خطرات ناشی از گرد و غبار سیلیس را به صفر میرساند. شرکتهایی که امروز با این مفاهیم آشنا شوند، فردا در پروژههای عظیم دولتی و پتروشیمی دست بالا را خواهند داشت.
جمعبندی
شاید امروز نتوانیم این ربات را در بازار ابزار ایران پیدا کنیم، اما پیام این تکنولوژی روشن است: کارهای “سخت، خطرناک و تکراری” در حال سپردن به ماشینها هستند تا مهندسان بتوانند روی “مدیریت، برنامهریزی و کنترل کیفیت” تمرکز کنند.
منابع:
- خبر اصلی برگرفته از: Silicon Republic و وبسایت رسمی Sitegeist Robotics
نظرات کاربران